Nerden estiyse söyleyiverdim:"Sen bana hiç çiçek almıyosun?Hani alıcam diyodun,yalancı yaaa.Almadın bak"
Şöyle yandan yandan baktı."Bence o kadar emin olma".
"Nedenmiş?"
":)"
"Gerçi aldın bi kez ama..."
"Hayatımda ilk defa çiçek aldım ama o sayılmaz,fasülyeden.Orada size geleceğim belliydi."
"Olsun aldın ya...Ay yavrum yaaaa,çiçeği mi versem,ayakkabılarımı mı çıkarsam diye tereddütte kaldın hahahaha:D"
"Dedim ya,ilk kez çiçek almıştım ne yapsam bilemedim ama kurtardım durumu galiba"
Tam o sırada ben yine bu meseleyi kaptırmış konuşurken durdu:"Canım şurada bi 48 saniye durabilir miyiz?Mont çok terletti"
Fermuarı açtı."Şu montun içinden bi elini soksana" dedi.Ben de sandım ki,baksana nasıl terledim diye göstermek amaçlı istiyor bunu.Elimi şöyle bi soktum..."AAAAAAAAAAAAAAAA İNANMIYORUMMMM!" deyip boynuna sarılmam bir oldu...Bir adet beyaz gül vardı orada.

Ona ördüğüm atkının son rötuşları için ip almaya gittiğim sırada almış,cebine saklamış.Canım yaaa..."Ne zamandır aklımdaydı...Buluşmak için aradığımda Kent Meydanında gezindim,çiçekçi aradım bulamadım" dedi.
Nasıl mutlu oldum bi bilseniz...
Dün biraz atışmıştık,hem de özür niyetine geçti."Hadi bak bu gülün hatrına affettim" dedim. Bu benim,hayatımda aldığım en anlamlı ve özel çiçek...
Tarkan demiş ya "Sen aşkı çiçek böcek güneş bulut sanmışsın"
Yani demek istediği:Birçiçekle bir böcek sevgili olur,bazen yağmur yağar bazen güneş açar..."
Ya da ben öyle anladım.
Bugün bana güneş açtı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder